Esc

↑↓ navigeren↵ openenesc sluiten

Studio'sLettertypesInsturenSponsorMCP

NASA

Rebrand · mei 1992

In 1992 liet NASA zijn gevierde rode "worm"-logotype van de ene op de andere dag vallen en bracht het de "meatball" uit 1959 terug, omdat een nieuwe directeur het Apollo-gevoel terug wilde.

NASA-logo voor en na

NASA-logo vóór de rebrand van 1992

VoorTot mei 1992

NASA logotype (worm), official NASA Brand Center guidelines image, cropped to the white-on-red panel. Dark mode shows a vectorised version adapted by Rebrand Log. Bron: nasa.gov

DownloadLichtSVG niet beschikbaarPNGDonkere versie aangepast door Merklog

NaSinds mei 1992

NASA insignia ("meatball") from the official website nasa.gov. Bron: nasa.gov

DownloadLichtSVGPNGDonkerSVGPNG

Feiten op een rij

NASA lanceerde in mei 1992 een nieuw logo.

Merk
NASA
Gelanceerd
Studio
OnbekendAanvullen
Wat er veranderde
NASA schafte het rode "worm"-logotype van Danne & Blackburn af en haalde het blauwe "meatball"-insigne uit 1959 terug, met planeet, sterren, rode vleugel en een ruimtevaartuig in een baan rond de naam.
Bronnen
nasa.gov, nasa.gov, nasa.gov

Zo citeer je deze pagina Merklog, "Nieuw NASA-logo (1992)", https://merklog.nl/rebrand/nasa-1992/, laatst bijgewerkt .

Het verhaal achter de rebrand van NASA

Het ronde insigne van NASA werd in 1959 ontworpen door James Modarelli, medewerker van wat het Glenn Research Center werd. De blauwe bol is een planeet, de sterren zijn de ruimte, de rode chevron is een vleugel, geïnspireerd op een model van een hypersonisch vliegtuig dat Modarelli in een windtunnel zag, en een baan cirkelt om de naam. Niemand noemde het de meatball tot het werd vervangen.

Dat gebeurde in 1975. Onder het Federal Design Improvement Program tekende Danne & Blackburn een rood, gestileerd NASA, dat iedereen al snel de worm noemde, samen met een beroemd grondig handboek voor grafische standaarden. NASA merkte later op dat het logo in 1984 door president Reagan werd onderscheiden. Bij ontwerpers werd het een favoriet; criticus Alice Rawsthorn, geciteerd door WIRED, noemde het "the design purists' favorite."

In mei 1992 bezocht de nieuwe directeur, Dan Goldin, op een donderdag het Langley Research Center en zag hij dat de meatball nooit van de hangar was gehaald. NASA zat in een dip en Goldin zag een manier om het moreel op te krikken. Hij vroeg of hij het oude insigne terug kon brengen en kreeg te horen dat hij dat moest doen. De directeur van Langley, Paul Holloway, vatte later de snelheid samen: "By Friday morning the worm was out, and the meatball was back." In NASA's eigen geschiedenis wilde Goldin de glorietijd van Apollo oproepen en laten zien dat "the magic is back at NASA."

De omschakeling was zo plotseling dat medewerkers naar oude logo's moesten zoeken; Goldin droeg een geleende meatball-speld op zijn revers. Ontwerpers waren minder blij. "It wasn't back to the future," zei Loges, die het grafische handboek schreef, tegen WIRED. "It was back to the past." Richard Danne schreef in 2011 dat "reflecting back on the NASA program, it is still painful."

Het verhaal heeft voor beide logo's een goede afloop. In april 2020 kondigde NASA "The worm is back" aan en schilderde het op de Falcon 9, terwijl het bevestigde dat de meatball "will remain NASA's primary symbol." Een ruimtevaartorganisatie kan blijkbaar twee logo's hebben, zolang niemand vraagt welke de echte is.

Kortom: Vrijdag eruit, voorgoed terug: de meatball verslaat de worm.

Door de redactie van Merklog · Bijgewerkt · feiten uit de bronnen hieronder

Citaten

“By Friday morning the worm was out, and the meatball was back”
Paul Holloway, Director of NASA Langley Research Center, as quoted by WIRED · wired.com
“It wasn't back to the future. It was back to the past.”
Loges, Designer quoted by WIRED on the 1992 switch · wired.com

Pers

Bronnen

  1. 1. nasa.govhttps://www.nasa.gov/history/nasas-meatball-logo/
  2. 2. nasa.govhttps://www.nasa.gov/history/symbols-of-nasa/
  3. 3. nasa.govhttps://www.nasa.gov/general/the-worm-is-back/
  4. 4. wired.comhttps://www.wired.com/2015/09/nasa-graphics-standards-manual/