Visual StudioGekopieerd

Ontwikkelaars staren de hele dag naar hun tools, dus Microsoft behandelde een wissel van iconen als iets groots. In 2017 begon het met de uitrol van een nieuwe familie iconen voor Visual Studio, uitgelegd in een post van John Lea, hoofd van de studio's achter de ontwikkeltools van Microsoft. De bekende paarse oneindigheid bleef, maar met wat hij een promotie noemde: in zijn klassieke donkerpaars stond hij nu voor de hele Visual Studio-suite, van de vlaggenschip-IDE tot Team Services, Blend en Mobile Center.

De aanleiding was verwarring. Gebruikers klaagden al lang dat ze Visual Studio-producten niet uit elkaar konden houden; Visual Studio Code en Team Services hadden bijvoorbeeld allebei lichtblauwe iconen, en Lea gaf toe dat zelfs de eigen ontwerpers van Microsoft niet altijd wisten welk blauw welk was. Meerdere ontwerpteams op drie continenten concurreerden met concepten. De regels waren streng: nieuwe iconen moesten lezen als verlengstuk van de oneindigheid, dus volgden ze het onderliggende grid met tweepuntsperspectief, de dunne linker- en dikke rechterverticalen, en de rechte lijnen en scherpe hoeken, als een gevouwen lint.

Het resultaat was een systeem. De hoofd-IDE gebruikt nu een lichter paarse oneindigheid met een gestileerde rand, en die rand omlijst de andere producticonen, die elk een eigen pictogram dragen zodat producten zonder alleen op kleur te leunen uit elkaar te houden zijn. Visual Studio for Mac zet de oneindigheid op een gedraaid vierkant in macOS-stijl met extra schaduw voor het Dock. Lea zei dat het doel van al die moeite was het werk van ontwikkelaars makkelijker te maken en ze met vertrouwen te laten klikken.

Visual Studio Magazine besprak het verwante nieuwe icoon van Code en het voorspelbare gemopper van ontwikkelaars, van wie sommigen zeiden dat de nieuwe merktekens op klein formaat in elkaar overliepen. LogoLounge citeerde Chris Dias van het Code-team, die zei dat ze editorsymbolen verkenden voordat ze uitkwamen bij een fragment van de oneindigheid dat openheid en een vleugje van de letter V moest suggereren.

Als familieontwerp is dit gedisciplineerd en verstandig. Gedeelde geometrie en een gezamenlijke lijst laten de suite als één geheel lezen, en pictogrammen zijn een slimmer onderscheid dan net iets andere blauwen. De prijs is persoonlijkheid: afzonderlijke iconen verliezen wat slagkracht in naam van consistentie, en de klachten over kleine formaten laten de grenzen van een streng systeem zien.