Patreon (2023)Gekopieerd

Patreon kondigde op 4 oktober 2023 een nieuwe merkidentiteit aan, samen met een vernieuwde app en nieuwe functies. Het bedrijf zei een merk te willen dat vanuit beweging is gedacht, voor een digitale wereld, en flexibel genoeg zodat elke maker het zich eigen kan maken.

Het middelpunt is een logo zonder canonieke vorm. Patreon omschreef het als een dynamisch object in voortdurende beweging, een geabstraheerde 3D-'P' met vloeiende, onregelmatige texturen en kleuren die verandert met zijn omgeving. Zelfs op statische plekken verandert hij: nieuwe versies worden afgewisseld als app-icoon en op merchandise, en in print wordt hij altijd op een ander moment van zijn beweging vastgelegd. Wolff Olins leidde de identiteit, meldden Fast Company en It's Nice That, met 3D-kunstenaar David McLeod. Dinamo maakte een variabel woordmerk dat zwaarder kan zijn als Patreon moet opvallen en lichter als het een stap terug moet doen voor makers, naast een kernletter met klassieke geometrie en secundaire letters die bij de stijl van een maker kunnen passen.

De reacties waren levendig. It's Nice That schreef dat het logo richting Mr Blobby ging, en verzamelde vergelijkingen van een inktvlek tot de baby uit Eraserhead. Fast Company schreef dat de lancering een hoek van het internet in vuur en vlam zette, met de vorm vergeleken met een lever, en volgde de aanpak terug tot de lange gewoonte van Wolff Olins om vormveranderende logo's te maken, van Aol tot Oi, Zocdoc en Tate Modern, met minstens acht zulke identiteiten in tien jaar.

Die stamboom is het probleem en het punt.

It's Nice That vatte het uitgangspunt samen en testte het daarna. Patreon verklaarde dat er geen definitief logo is, alleen een dynamisch object in voortdurende beweging, een P die volgens het blad richting Mr Blobby was geduwd. In print zou hij altijd op een iets ander moment worden vastgelegd, en sociale iconen zouden regelmatig wisselen. Het bedrijf stelde dat statische merktekens met één of twee kleuren horen bij winkelschappen uit de twintigste eeuw, en dat een merk dat op schermen thuis is kan animeren, zich aanpassen en van kleur veranderen. Dat is een redelijke stelling. Of een vormloze klodder herkenning opbouwt, is de open vraag.

Een logo dat nooit hetzelfde is, is een samenhangend idee voor een platform waarvan het hele product de creativiteit van anderen is, en het variabele woordmerk dat krimpt om makers voor te laten gaan, is echt doordacht. Maar de klodder zelf leest als de 3D-rendermode van zijn moment, en door zijn afkomst voelt hij minder als Patreon dan als Wolff Olins. Hij blijft wel hangen, en dat lukt de meeste makersplatforms niet.