DoorDashGekopieerd

Op 17 januari 2018 vertelde topman en medeoprichter Tony Xu van DoorDash het verhaal van het bedrijf voor het eerst publiek. In een blogpost blikte hij terug op de lancering in 2013, toen de dienst Palo Alto Delivery heette en maar acht menukaarten had. Hij en zijn medeoprichters begonnen om lokale ondernemers te helpen: opgegroeid in het Middenwesten had hij in het restaurant van zijn moeder gewerkt, dat zij runde tot ze genoeg had gespaard om een medische praktijk te beginnen en terug te keren naar haar vak als arts.

Uit dat verhaal kwam een missie, het goede bezorgen door mensen en mogelijkheden te verbinden, en een gloednieuw logo en visuele identiteit. Xu schreef dat het vernieuwde logo eigenschappen versterkte waar het bedrijf altijd op had gedreven: gedurfde zetten, onvermoeibaar en snel zijn, betrouwbaarheid en efficiëntie. De lancering kwam met een gedoneerde maaltijd voor elke bestelling tot eind januari, samen met Feeding America, en Project DASH, een initiatief om overtollig eten van restaurants naar voedselbanken en opvangcentra te brengen, te beginnen in New York, Los Angeles en de Bay Area.

De medeoprichter van het betrokken bureau uit San Francisco vertelde TechCrunch dat het oprichtingsverhaal van Xu de basis van de positionering werd, en dat Delivering Good voor alle drie de doelgroepen tegelijk moest werken: restauranteigenaren die meer bereik kregen, Dashers die flexibel verdienden en eters die tijd vrijmaakten. Hij zei tegen Xu dat hij de regel niet als vinding van het bureau moest zien, omdat Xu het in feite zelf had gezegd. Designnieuwssite Dexigner beschreef het beeldmerk: het streepje wordt nu gevormd door negatieve ruimte, om potentie en ontwikkeling te suggereren, in een gestroomlijnd logo dat trouw blijft aan de vorige identiteit, die was geïnspireerd op de Japanse Shinkansen-hogesnelheidstrein, met eigen fotografie, illustraties en iconen.

Het nieuwe merkteken is veel sterker. Het leest op het formaat van een app-icoon, en het streepje in negatieve ruimte voelt snel zonder zijn best te doen.

De missietaal is het zwakkere deel, het soort abstracte doelverklaring die elke start-up in die tijd schreef. Wat het redt, is dat het rust op een specifiek, waar verhaal, en dat DoorDash er echte programma's aan koppelde in plaats van het bij een slogan te laten. Het logo heeft de missie niet nodig om te werken, maar de missie wordt beter door de moeder van de oprichter erachter.