UnsplashGekopieerd

Unsplash bouwde zijn naam op gratis fotografie van hoge kwaliteit, en het oorspronkelijke logo bleef bewust op de achtergrond: een eenvoudig camera-icoon. In een blogpost van 12 december 2018, ondertekend door Mikael Cho met ontwerpers Kirill Zakharov en Charles Deluvio, legde het bedrijf uit dat de generieke look bewust was. Het wilde dat Unsplash een afleidingsvrije zone was over de schoonheid van beelden, waar niets in de weg stond, zelfs geen logo.

De filosofie faalde in de praktijk. Het bedrijf gaf toe dat de camera makkelijk werd verward met camera-iconen van Apple, Instagram, Dropbox en Google, en dat je hem nauwelijks kon onderscheiden van een zoekresultaat voor de woorden camera icon. De lancering van de Unsplash-API maakte het erger: nu Unsplash in andere producten was ingebouwd, werd de camera aangezien voor de gewone uploadknoppen die die producten al gebruikten. De blog zei het bot: het logo deed zijn werk niet meer.

Het interne ontwerpteam werkte met Mackey Saturday, die het bedrijf citeerde met de uitspraak dat een kernfunctie van een logo is onderscheidend te zijn. Het Wit-Russische portaal voor de creatieve sector The Bytheway beschreef de briefing in dezelfde termen: het oude logo en de letters waren niet te onderscheiden van elk ander camera-icoon. Volgens het verslag van de oplossing is het nieuwe beeldmerk gebaseerd op het idee van een beeld selecteren op de site, met de eerste letter van de naam er duidelijk in zichtbaar. De eenvoudige vorm is gebouwd op een perfect vierkant voor makkelijke herkenning, houdt dezelfde algemene verhoudingen als het oude camerasymbool, en laat veel ruimte voor interpretatie. Unsplash speelde zelf in op die dubbelzinnigheid en zei dat je het merkteken kon zien zoals je wilde.

Dit is een zeldzaam geval van een bedrijf dat zijn eigen logo openlijk als mislukking diagnosticeert, en de diagnose klopt. Een cameraglyph is een systeemicoon, geen identiteit, en zodra Unsplash in andere apps leefde, was het letterlijk niet te onderscheiden van de interface. De vervanger is minimaal tot op het sobere af, een vorm die niets betekent tot mensen hem leren kennen. Maar dat is de deal met abstracte merktekens: ze ruilen directe betekenis in voor eigendom. Voor een dienst waarvan het echte merk de fotografie zelf is, is een eigen, stille vorm precies het juiste compromis.