SchibstedGekopieerd

Schibsted had net zijn internationale advertentietak afgesplitst als Adevinta, en Dag Robert Jerijervi van Kampanje meldde dat het bedrijf al een tijd een nieuwe look wilde maar wachtte tot het opnieuw stond onder CEO Kristin Skogen Lund. Op 11 september 2019 lanceerde het het resultaat. Borden bij het VG-gebouw in Oslo en een kubus op het dak van het kantoor in Stockholm werden 's nachts verwisseld.

De aankondiging van het bedrijf zette de veranderingen op een rij. Het nieuwe logotype is een woordmerk, de volledige naam Schibsted, om het bedrijf makkelijker herkenbaar te maken, met Media Group geschrapt om alle bedrijfsonderdelen te omvatten. De kapitale S wordt een zelfstandig beeldmerk, er is een nieuw kleurenpalet dat ingetogen of opvallend kan zijn, en het patroon in de S is een merkelement op zich. Kampanje meldde dat het oude blauw in het palet bleef en dat projectleider Ann Axelsson zei dat het oude logo, opgebouwd uit meerdere delen, lastig te gebruiken was.

Het concept kwam van het Stockholmse bureau Bold, genoemd in zowel het persbericht als door Kampanje. Bold-oprichter Oskar Lübeck zei dat het bedrijf zijn onderdelen is, zijn productmerken, wat leidde tot The unifying force: de stippen of pixels in de S vloeien samen om samenwerking te tonen als een van de grootste kansen van Schibsted. Strategisch, zei het persbericht, ging Schibsted van een verborgen merk naar een zichtbaarder, verbindend familiemerk, ter ondersteuning van een gezamenlijke Schibsted-login.

Kampanje plakte er ook een bedrag op: zo'n zes miljoen kronen, inclusief adviseurs en implementatie. Designcommentator Geir Arne Skomsøy zei tegen het blad dat het oude symbool achterhaald was, deed denken aan een rotatiepers uit het drukverleden, en prees de vereenvoudigde typografische oplossing met een S van twee halve cirkels die samenkomen in een gepixelde verbinding.

Hij heeft gelijk dat het oude merkteken op een drukkerij leek, en Media Group schrappen is eerlijk over een bedrijf dat meer is dan kranten. De pixel-S is een degelijk, eigen detail. Maar the unifying force is een strategieslide, geen idee dat een lezer van de kranten ooit zal opmerken, en een familiemerk werkt alleen als de familieleden het willen dragen. Voor zes miljoen kronen was het experiment in elk geval goedkoop.