Uber (2016)Gekopieerd

In februari 2016 openden Uber-gebruikers hun telefoon en zagen dat het zwart-witte U-icoon weg was. Wired bracht het redesign als het werk van vooral één man: CEO Travis Kalanick, die drie jaar in een krappe ruimte zat die het team de War Room noemde, met design director Shalin Amin en zo'n twaalf anderen, en alles bestudeerde van spatiëring tot kleur.

Het concept was bits en atomen: technologie en de fysieke wereld van mensen, auto's en steden. Design director Shalin Amin werkte naast Kalanick, en de newsroompost van Uber presenteerde de lokale sets van kleuren en patronen als een viering van de steden die het bediende. Amin zei tegen The Economic Times dat het team het systeem met landenteams had gevalideerd en niet bang was voor verandering.

De nieuwe app-iconen zetten een klein, bitachtig vierkantje in een gekleurde geometrische vorm, een zeshoek voor de chauffeursapp en een cirkel voor reizigers. Zwart, grijs en blauw maakten plaats voor felle kleuren, en veel ervan. Elk van de 65 lanceringslanden kreeg een gereedschapskist met eigen kleuren en patronen, rood in China, blauwgroen in India, donker blauwgroen in de Verenigde Staten, naast vijf wereldwijde paletten, plus illustratie in mid-century modern-stijl en regels voor fotografie.

Critici waren niet overtuigd. Fortune noemde het nieuwe logo een vergissing en zei dat het leek op dat van JPMorgan, en de recensie van Campaign vond het concept te abstract om te dragen.

De meeste CEO's, merkte Wired op, geven zo'n klus aan een merkbureau of een intern team. Uber deed het intern, maar met de CEO aan de tekentafel, en de kop van The Verge vatte het resultaat samen als een oefening in zelfontdekking.

De lancering was een gecoördineerd media-evenement, en de reactie kwam snel. PR Week merkte op dat Wired, The Verge, Fast Company en Mashable allemaal dezelfde middag first look-stukken brachten, terwijl Travis Kalanick, die persoonlijk aan het merkteken had meegetekend, het in een blogpost uitlegde als een viering van de technologie van het bedrijf en de steden die het bediende. Het oordeel op Twitter was bijna unaniem negatief: gebruikers zeiden nergens een U voor Uber te zien, vergeleken het icoon met een rookmelder, Pac-Man en een banklogo, en wensten dat het bedrijf de herkenbaarste U ter wereld met rust had gelaten.

Dat is het probleem. De lokale kleurenpaletten waren een echt interessant idee voor een wereldwijde dienst, maar het icoon betekende niets voor reizigers die er op hun startscherm naar moesten zoeken. Dat Uber twee jaar later zelf terugging naar een kaal woordmerk, zegt genoeg.