YouTube (2011)Gekopieerd

YouTube oefende in 2011 met een nieuwe look. In juli opende het een experimenteel herontwerp met de codenaam Cosmic Panda voor iedereen die het wilde aanzetten, meldde TechCrunch, met de belofte van een nieuwe kijkervaring, meer ontwerpen voor kanaalpagina's, ononderbroken afspelen tussen video's en een stijlvolle nieuwe look en feel. TechCrunch was eerlijk over het vertrekpunt: het populairste videoportaal ter wereld was lang opvallend lelijk, rumoerig en gedateerd geweest, al had een schonere kijkpagina in 2010 geholpen.

Op 1 december 2011 kwam het volledige herontwerp. AFP meldde via de Inquirer vanuit San Bruno dat het zenders in tv-stijl en een nauwere koppeling met andere Google-diensten centraal zette. Een product vice president van YouTube zei dat het bedrijf het beste van tv en het beste van online wilde samenbrengen, en voorspelde dat de term online video op het punt stond te verdwijnen. Een productmanager noemde het het grootste herontwerp en de grootste lancering in de geschiedenis van YouTube.

De homepage draaide nu om kanalen van iedereen, van amateurs tot studio's, met een zijpaneel om kanalen te vinden en favorieten vast te zetten, en templates voor curatoren. Het herontwerp werd gebouwd voor smartphones, tablets en televisies, met een Xbox 360-app die op het evenement werd getoond.

En, bijna terloops, veranderde YouTube zijn bekende logo om het moderner te maken en qua stijl dichter bij andere Google-diensten te brengen.

CNN meldde dat YouTube, anders dan bij de geleidelijke uitrol van Google, de homepage voor elke gebruiker wereldwijd tegelijk omzette, en vatte de verandering in één woord samen: kanalen. De dienst zag zichzelf nu als afstammeling van kabeltelevisie, met miljoenen kanalen in plaats van honderden. Margaret Stewart, directeur gebruikerservaring, zei dat het herontwerp subtiele afstemmingen op de visuele stijl van Google bevatte, waaronder aangepaste logokleuren en een zachtgrijze achtergrond achter video's. Die zin verklaart de logowijziging beter dan welke ontwerpnotitie ook. Het was geen nieuwe identiteit; het was een dochter die voorzichtig in de familie werd opgenomen.

Die terloopsheid laat zien waar de macht lag. De logo-update was geen statement maar huishoudelijk werk, een beroemd onafhankelijk merk inpassen in de familielook van Google, terwijl het echte verhaal een gok op kanalen en woonkamerschermen was. Het was de juiste keuze. Een herontwerp van deze omvang had niet ook nog een logogevecht nodig, en door de logowijziging bescheiden te houden landde die zonder dat iemand veel merkte, en dat is wat een volwassen merk zou moeten willen.