Air IndiaGekopieerd

Air India werd in 1932 opgericht door JRD Tata, in 1953 genationaliseerd en na 70 jaar staatseigendom teruggekocht door de Tata-groep. De maatschappij die het terugkreeg had een gehavende reputatie. Tata startte een vijfjarig transformatieplan, Vihaan.AI, met nieuwe toestellen, opgeknapte cabines, een nieuwe website, app en een nieuw loyaliteitsprogramma. Tata Sons-voorzitter N. Chandrasekaran noemde de operatie een nationale missie.

De identiteit werd op 10 augustus 2023 gepresenteerd en gemaakt door het Londense kantoor van FutureBrand, samen met het zusterkantoor in Mumbai. Het vorige merkteken, een rode vliegende zwaan met een Konark-chakra, maakte plaats voor The Vista: een goud gearceerde vorm, geïnspireerd op de punt van de traditionele Indiase raamkozijnen die ooit rond de ramen van Air India-toestellen waren geschilderd. Het moest staan voor een venster vol mogelijkheden. Het woordmerk in kapitalen staat in een eigen letter, Air India Sans, en het kleurenpalet voegt diep rood, aubergine en gouden accenten toe aan het oude rood en wit, met een patroon geïnspireerd op de chakra op de nieuwe beschildering. Vanaf december 2023 zouden toestellen het dragen.

CEO Campbell Wilson zei dat de maatschappij midden in een totale transformatie zat om de rol van India's nationale luchtvaartmaatschappij opnieuw uit te vinden.

De reacties waren gemengd. Volgens Creative Bloq was het oordeel nog niet geveld: sommigen zagen een strakke uitvoering van een slim concept, anderen vonden het flets, en velen konden niet zien of het een vogel, een vliegtuig of een deltavlieger was. Iemand reageerde dat het een mooi logo voor paragliden zou zijn.

Mint zette op een rij wat er verdween: een rode zwaan met oranje spaken erin, geïnspireerd op de Ashoka Chakra. N. Chandrasekaran omschreef de Vista als de punt van een historische raamvorm, die staat voor grenzeloze mogelijkheden. De beschildering zou vanaf december 2023 verschijnen met de eerste Airbus A350. Campbell Wilson voegde er voorzichtig aan toe dat kleuren en patronen minder belangrijk zijn dan daden. Terecht, voor een maatschappij waarvan de reputatie in de cabine is opgebouwd en beschadigd, niet op de staart.

Die verwarring is het kernprobleem. Het raamidee is rijk en echt geworteld in de eigen geschiedenis van de maatschappij, maar teruggebracht tot één gouden punt verliest het de verwijzing en heeft het een animatie nodig om zichzelf uit te leggen. Het bredere systeem, met zijn kleuren en patroon, heeft veel meer Indiaas karakter dan het beeldmerk.