Mastercard (2019)Gekopieerd

Mastercard maakte in januari 2019 op CES bekend dat zijn logo het woord Mastercard niet langer zou bevatten. Het was de tweede stap van een plan dat sinds 2016 zichtbaar was, toen de naam uit de cirkels verhuisde, waar hij sinds 1968 stond, naar een plek eronder.

De ontwerpwijziging is pure aftrekking: twee overlappende cirkels, rood en geel, en verder niets. Het bedrijf zei dat het symbool alleen zou verschijnen op kaarten, bij winkels, op evenementen en in reclame, en dat het was gekozen om naadloos digitaal te werken. Chief marketing and communications officer Raja Rajamannar zei dat ruim twintig maanden wereldwijd onderzoek uitwees dat meer dan 80 procent van de mensen het symbool zonder naam herkende. Mastercard kondigde het zelfs aan met een persbericht zonder woorden.

De zet van 2019 maakte het werk van 2016 af. Mastercards eigen merkgeschiedenis presenteert beide als één plan: eerst de naam van de cirkels scheiden, dan testen of de cirkels alleen konden staan. Volgens het onderzoek konden ze dat, en het beeldmerk verscheen zonder woordmerk op kaarten, betaalpunten en in reclame.

Het merkteken zonder naam was opnieuw het werk van Pentagram, onder leiding van Michael Bierut, die ook het systeem van 2016 tekende. Fortune citeerde hem over hoe symbolen als de swoosh van Nike worden verdiend door lange investering in basiselementen, niet zo geboren worden.

The Drum meldde dat het besluit volgde op twintig maanden onderzoek onder consumenten, winkeliers en banken, en dat chief marketing officer Raja Rajamannar er al in 2017 op had gezinspeeld. Zijn argument op het podium van CES ging over ruimte: op een smartwatch of telefoonscherm concurreren tien letters met de cirkels, terwijl de cirkels alleen de ruimte vullen en duidelijker lezen. Adweek zag de zet als deel van een langere poging het imago van plastic kaart af te schudden en Mastercard als technologiebedrijf te presenteren, in een naamloze club met de appel van Apple, de swoosh van Nike en de roos van Target. De uitrol ging geleidelijk, te beginnen met kaarten, acceptatietekens en sponsoring.

Heel weinig merken kunnen dit, en Mastercard verdiende het op de trage manier: decennia consequente cirkels, dan een scheiding, dan het weglaten. De naam verschijnt nog waar de herkenning zwakker is, zoals Fortune opmerkte voor sommige opkomende markten, en dat is een verstandige voorzorg. Toetreden tot de woordloze club van Apple, Nike en Target is minder een ontwerpbeslissing dan een beloning voor discipline.