YouTube KidsGekopieerd

YouTube Kids werd gelanceerd om gezinnen, zoals Neal Mohan van YouTube het zei, een samengestelde manier te geven om samen te kijken. Op 29 augustus 2017 kondigde Mohan een brede vernieuwing van YouTube aan: een desktop in Material Design, nieuwe mobiele functies en een vernieuwd logo en icoon. Het bijgewerkte logo, schreef hij, combineerde een opgeschoond woordmerk met het icoon tot een flexibeler ontwerp dat beter werkt op verschillende apparaten, zelfs op de kleinste schermen, en zou die dag op mobiel en desktop worden uitgerold en binnenkort in alle andere apps en diensten.

YouTube Kids volgde meteen. Abner Li van 9to5Google meldde op 30 augustus dat de app de dag ervoor ook een vernieuwde branding had gekregen. Het oude icoon had van de tube slim een personage met een lachend gezicht gemaakt. Google liet dat personage vallen en gebruikte in plaats daarvan een handgetekende versie van het hoofdlogo, in een feller rood, kwiek en scheef zonder strakke lijnen. Op iOS en op Android 7.1 en hoger stond het icoon op een witte achtergrond, passend bij de nieuwe strakke witte look van YouTube. Het kwam in versie 2.28.14 op Android en 2.34.7 op iOS.

Li vond het niks. De kop zei dat het eruitzag alsof een kind het had getekend, en hij schreef dat het icoon veel karakter en schattigheid verliest, dat hij de logica dat kinderen zich aangetrokken voelen tot iets wat op hun eigen krabbels lijkt maar half zag, en dat kinderen net zo goed mooi ontworpen dingen verdienen als volwassenen.

Hij had gelijk. De lachende tube was een echt idee: hij maakte van de afspeelknop van YouTube een vriendje, precies wat een kinderapp wil. De krabbel vervangt een idee door een stijl, en een neerbuigende, want kinderen tekenen scheef omdat ze het aan het leren zijn, niet omdat ze dat liever doen. Het herontwerp dient wel de merkconsistentie en verbindt de kinderapp zichtbaar met het nieuwe moederlogo, en het fellere rood past bij het opgehelderde icoon van Mohan. Maar consistentie was het doel van de ouder, niet van het kind. Dit is een geval waarin het systeem won en het product iets lievelijks verloor. Li sloot zijn stuk zelfs af met de vraag aan lezers om het hun eigen kinderen te vragen, het juiste publiek om een kindericoon te beoordelen, en een dat bij een zakelijke vernieuwing zelden een stem krijgt.