BlaBlaCarGekopieerd

BlaBlaCar werd in 2006 in Parijs opgericht om bestuurders en passagiers tussen steden met elkaar te verbinden, en had in 2018 meer dan 60 miljoen gebruikers. Oprichter Frédéric Mazzella zei dat de vroege merkuitingen functioneel waren, gemaakt om mensen uit te leggen wat carpoolen was, met speelse kleuren voor een diverse gemeenschap. Tien jaar later wilde hij vangen waar de dienst echt om draait: mensen dichter bij elkaar brengen en bij de plekken waar ze van houden.

De rebrand kwam samen met een productwijziging. Topman Nicolas Brusson kondigde een nieuwe zoek- en matchmachine aan, geïnspireerd op de forensenapp BlaBlaLines, die automatisch tussenliggende plaatsen op de route van een bestuurder vindt. Zo konden mensen ver van grote steden op elk punt instappen. Zijn zin: wherever there's a road, there will be a BlaBlaCar. TechCrunch merkte op dat het bedrijf zich wilde onderscheiden van bus en trein, en liever gesprekken en ontmoetingen verkocht dan lage prijzen.

Het Londense bureau Koto ontwikkelde het logo. Het ruilt de primaire kleuren in voor een volwassener kleurenpalet, en de twee B's van BlaBlaCar komen samen als twee mensen in een auto. De vormen lezen ook als aanhalingstekens rond een gesprek, of, zoals TechCrunch het zei, als twee omgekeerde tekstballonnen. Koto-oprichter James Greenfield noemde menselijk contact het draaipunt van het hele merk. De beelden verschoven naar mensen, met twee mensen die elkaar omhelzen vooraan op de website en de app-storepagina's.

De nieuwe kleuren en het logo gingen bij de lancering op 30 januari 2018 overal live.

Het is een slim idee, netjes uitgevoerd: één merkteken dat tegelijk monogram, autostoel en gesprek is. Het gedempte palet verloor wat van de oude warmte, en 'volwassener' is geen deugd voor een dienst die draait op kletsende vreemden. Maar de overlap draagt het merk veel beter dan het oude vrolijke woordmerk.