Dropbox (2017)Gekopieerd

In 2017 wilde Dropbox gezien worden als een plek om samen te werken, niet alleen als een plek om bestanden te parkeren. VP of design Nicholas Jitkoff zei het zonder omwegen: de oude blauwe doos suggereerde dat Dropbox een prima plek was om spullen op te slaan. De rebrand van oktober 2017, de grootste verandering in de tienjarige geschiedenis van het bedrijf, moest die indruk veranderen.

Het logo werd vereenvoudigd. Collins beschrijft het als een set identieke ruitvormen die samen één groter merkteken vormen, een uitdrukking van samenwerking, en It's Nice That noemde het strakker en eenvoudiger. Het woordmerk en alle merktypografie gingen naar Sharp Grotesk, gekozen om zijn breedte aan stijlen. De echte verschuiving zit in al het andere: een veel gedurfder kleurenpalet in bewust onverwachte combinaties, met schetsmatige potloodillustraties die contrasteren met de platte kleurvlakken. Het team zei zelf dat kleur nu kon gaan van Dropbox blue tot whoa.

Dezeen en Design Week noemen allebei de New Yorkse studio Collins, samen met de interne merkstudio van Dropbox. Design Week voegt Xxix, Instrument en Animade toe, met Sharp Type voor de letter, die in meer dan 250 stijlen verschijnt. Creative director Aaron Robbs en Jitkoff schreven dat het systeem was gebouwd op verschillende geesten die samenkomen, zichtbaar in het combineren van contrasterende kleur, letter en beeld. De illustraties vervingen ook de kleurpotloodtekeningen van de oude creative director Jon Ying, die het jaar ervoor was vertrokken, merkte TechCrunch op.

De reactie was luid. Dezeen opende met de kritiek: Twittergebruikers zeiden dat ze zich door de kleuren kleurenblind voelden en vroegen wie die afschuwelijke icoonupdate had bedacht, en reageerders op Hacker News vonden dat Dropbox zijn grotendeels niet-ontwerpende gebruikers verkeerd had ingeschat. TechCrunch was verdeeld: het vond de letter niks, maar prees het logo als nog steeds herkenbaar een doos, zonder de missers van Airbnb en Uber. Brian Collins gaf later toe dat de uitrol beter uitgelegd had kunnen worden.

Het systeem is bedoeld om te prikkelen. De botsingen van kleur en letter zijn luid genoeg om meer op een kunstacademieposter te lijken dan op een SaaS-bedrijf, en dat was de bedoeling. De vereenvoudigde doos zelf is het minst opvallende stuk, en waarschijnlijk het duurzaamste.